معلم بچه ها را به لب چشمه اي برد به تک تک آنها يک ليوان آب و مشتي نمک داد و خواست نمک را داخل ليوان هايشان بريزند و بعد آب ليوان را بنوشند. بچه ها با هورت کشيدن اولين جرعه آب هر کدام عکس العملي نشان دادند و در انتها هم همگي به اين نتيجه رسيدند که آب داخل ليوان به دليل شوري قابل نوشيدن نيست.
معلم از بچه ها خواست تا يک مشت نمک در آب چشمه بريزند و بعد از آب آن بنوشند. بچه ها کاري را که معلم گفته بود انجام دادند و با احتياط بيشتري آب را چشيده و ديدند به راحتي قابل آشاميدن است.
معلم که قصد داشت نکته آموزنده اي را به دانش آموزانش تفهيم کند رو به آنها کرد و گفت : بچه ها ! نمک مثل مشکلات و دغدغه هاي زندگي است زماني که ظرفيت تحمل و بردباري شما پايين و کم و مثل آب ليوان محدود باشد پايين بودن ظرفيت موجب غلبه مشکلات بر شما مي شود اما اگر آستانه ظرفيت و تحمل خود را مثل چشمه بزرگ و زلال کنيد مشکلات زندگي هرگز نمي تواند بر شما غلبه کند.
